Σενάρια αναγέννησης και τα παιδιά του μέλλοντος

Ζούμε σε ένα κόσμο φτιαγμένο για μας ή για εκείνους.
Οι 'εκείνοι' όμως ποιοι καν είναι; για τον καθένα μας ίσως διαφορετικοί.

Ζούμε σε ένα κόσμο όπου το περιβάλλουν όχι μολλύνεται αλλά πλέον καταστρέφεται.
Φαίνεται, σαν να η ίδια γη μας έχει βαρεθεί, αγανακτήσει και θέλει να μας ρουφίξει.
Το είχε κάνει και θα το ξανακάνει!

Απλοιστίες ανθρώπων που νομίζουν θα βαδίζουν για πάντα τα χώμα της, θεοποιούντε και γίνουντε αρχηγοί ενός όχλου.
Αμ δε, λανθάνοντε! για αυτούς το τέλος μόλις έχει αρχίσει.

Ο πλανήτης γη μόλις έχει αρχίσει να αντιδρά για ακόμη μια φορά.
Η ανικανότητα μας να ζούμε και να συμβιώνουμε σ'αυτά τα εδάφη, τα τελευταία χιλιάδες τόσα χρόνια που μας άφησε μοναχούς, αποδικνύει την δραστικότητα για πιο έμμεσα έργα.

Σαν ένας γίγαντας πλέον ο Άτλας στην ράχη του να κουβαλά την γη, κουράστηκε πλέον, βαρέθηκε τις φωνές, τις φωτιές, τις αναθυμιάσεις, του πόνεσαν τα χέρια.
Θέλει, τώρα, να βάλει την υδρόγειο κάτω και να μοιράσει ξανά τις περιοχές και θάλασσες δημιουργώντας έτσι νέους κόσμους, νέες αρχές.

Η γη θα λέγε κάποιος άρχισε ήδη να μοιράζετε.
Στην Ιαπωνία και Σουμάτρα είδαμε τελευταία, δύο απο τους μεγαλύτερους σεισμούς που μετρηθήκαν ποτέ στην μοντέρνα ιστορία. Σενάρια λένε ότι και το Αιγαίο άρχισε να σιγοβράζει και τα υπεδάφη του να κουνιούντε σε ανησυχητικούς ρυθμούς.
Ξυπνάει το μεγάλο ηφαίστειο της Θήρας;
Καιρός του είναι λένε, αφού οι προηγούμενες του γραμμένες 'ονειρόξεις'  συνέβησαν γύρω στο 300 μΧ και 1100 μΧ. Μα αυτό το 'ξύπνημα' λένε θα είναι πολύ μεγαλύτερο δημιουργώντας τεράστια παλιροιακά κύματα - όπως έχουν γίνει και στο παρελθόν.
Μα αυτά τα γεγονότα στις αντίθετες πλεύρες του πλανήτη μας, συνδέοντε και δεν είναι απλά τυχαία γεγονότα, αλλά το έναυσμα της μοιρασιάς του κόσμου και οι τεκτονικές πλάκες να δώσουν νέες οροσειρές, παραλίες, κοιλάδες. Νομίζετε πως σας κοροιδεύω; Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να βρείτε το επίκεντρο του σεισμόυ στην Ιαπωνία και να περάσετε μια μακρινή βελόνα σε μια κούφια υδρόγειο, θα δείτε ότι θα βγει ακριβώς στο κέντρο της Σαντορίνης, το κέντρο του ηφάιστειου της Θήρας. Αυτό δίχνει ότι ένα υπόγειο ρήγμα με αρχή τον πυρήνα της γής ενώνει αυτές τις δυο περιοχές δημιοργώντας έτσι νέα στρώματα μάγματος και ολισθήσεις των τεκτονικών πλακών.

Μα γιατί όμως όλα αυτά;
Ας τελειώσω όπως ξεκίνησα.
Υπάρχουν κάποιοι υπαιτιοί. Σαφώς οι ίδιοι εμείς.
Εμέις που καίμε τα παιδιά μας. Δεν κάνουμε τίποτα για ένα αειφόρο μέλλον.
Τα παιδια είναι ίσως η μόνη μας ελπίδα μα και αυτά τα έχουμε καταστρέψει, φανατίζωντας τα, περιορίζουμε και χαράζουμε ένα μέλλον δικό μας, για αυτά, δίχως ελπίδα και αύριο.
Η γη βαρέθηκε την ματαιόδοξη ανέλπειδη κατάντια μας, θέλει πλέον να δώσει ευκαιρία στα παιδιά...

Τα κανονικα παιδια γεννιούνται κανονικά,
                                  μεγαλώνουν κανονικά,
                                     ονειρεύονται κανονικά,
                                       ερωτεύονται κανονικά,
                                         και
                                          πεθαίνουν κανονικά!

σκληρές εικόνες από ένα ακόμα πιο σκληρό κόσμο,

Εγώ γεννήθηκα παιδί, παίδι θα παραμείνω και παιδί θελώ να φύγω!

Δεν γαμμιέστε όλοι εσείς που βαλθήκατε να μας αλλάξετε...

επειδή ακόμα μου συμβαίνει

απόψε θα βγω να πιττόσω τζιαι να  ξεσπάσω,
άντε γεια,
τζιαι μακάρι να έβρω κανένα που τις παρατάξεις να του πω πόσο τις γαμάω αυτές, αυτούς και τις ιδεολογίες τους...

32Α

κάτι μου συμβαίνει

Μεταξύ κραυγής τζιαι ψιθύρου να γράψω τίποτε δεν θέλω, μα τα λόγια μόνα τους γράφουντε καθώς να ειποθούν τα βρίσκω ανίκανα.
Καπού εκεί, έξω, έχω χαθεί και βρέθουμαι και πάλι μόνος να στέκουμαι νύχτα μες την δήθεν της μαυρίλλα.
Βρέχει και κοιτώ ψηλά, κάτω απο μια λάμπα.
Ζωφερό πορτοκαλί φως, μου μισοκλίνει τα μάτια.
Και να πέφτουν οι στάλες πάνο στα μάγουλα, να κειλάνε στα χείλη και να πέφτουν, σαν μια ανάλαφρη ανάσα ενος φιλιού.
Να θέλω να τα σπάσω.
Όλα.
Τώρα.
Βαρέθηκα.
Δε νοιόθω πκιον.
Δεν με νοιάζει για μένα πκιον.
Δεν θέλω να γείνω αυτό που πρέπει.
Αυτοκαταστρέφομαι τζιαι θα το μετανοιόσω.
Φέρτον νου σου...

Αληθινή ομορφιά

Για να καταλάβετε τι εν να 'πω κάμετε maximise to video απο κάτω τζιαι δείτε το με full το volume...

Μπορεί να ακουστώ ρομαντικός. Αλλά εν είμαι.
Πώς μπόρεις να μεν ερωτευτείς μια τέθκια γυναίκα άμαν τραγουδά έτσι;
Η Sinead εν πανεμορφή επειδή:
- εν απλή
- εν δυναμική
- δεν την νοιάζει
- έσιει τα πιστεύω της
τι τζιαι αν εν άβαφτη; έσιει ξιουρισμένο κεφάλι; φορεί ρούχα που εφορούσε τζιαι στα 10 της;
η γυναίκα εν κούκλα τζιαι το πάθος που φκάλει εν το βλέπεις πκιον σε γυναίτζιες.

Εγεμώσαμεν high class πορνίδια τζιαι νάρκισσους με ξιουρισμένο το στήθος.
ΕΙΠΑ ΤΟ.
καληνύχτα

Εκνευρίζομαι..

Νευριάζω ρε κουμπαρέ.. εγύρισε μου πως το λαλούμεν.. Εβαρέθηκα! 

Ίσως να είμαι απαισιόδοξος.. οι αποκλείεται λαλούν το πολλοί για αύτο ένεν αλήθκια. Εξάλλου τι γνωρίζει ο όχλος; Αυτός που ξέρει καλύττερα τον εαυτό μας έννεν άλλος που τον δικό μας εαυτό! και συν την άλλης αφού συνήθως έχω πάντα δίκαιο...
Νευριάζω με: 
- τον κόσμο που έπαψε να εν' αυθόρμητος, να βλέπει τα πάντα ως πρέπει και δεν, να εν κλεισμένος σε ταμπού τζιαι να ακολουθεί την μόδα.. η μόδα εν ακολουθείται αλλα δημιουργείται επαναστατώντας
- τον κόσμο που εν' έσιει άποψη, αλλά πέρνει μερκές γιατί φοάται να μείνει μόνος του.
- τον κόσμο που φοάται
- τις μιτσιές που νομίζουν εν γυναίτζιες
- τις φοιτήτριες που το παίζουν παλαβές γιατί νομίζουν εν κιουτ!
- τις γυναίτζιες που ένιξερουν νάμπον θέλουν
- τους αρσενικούς που λαλούν οτι ξέρουν νάμπον θέλουν
- τον κόσμο που λαλεί: "εγώ εν μετανιώνω για τίποτε που έκαμα, για αυτό για κάτι που θα κάνω πρέπει να είμαι σίουρος/η" ε κάτσε την μάππα χαμέ ρε φίλε/η που εν εμετάνιωσες ποττέ σου για τίποτε. Ποιος είσαι δηλαδή ο Ιήσους, η παρθένα Μαρία οξά ο Μαραντόνα.. Δηλάδη πόσο εγωιστής ή αφελής ή είσαι στον κόσμο σου τζιαι νομίζεις ότι εν' έκαμες ποττέ λάθος η τα λάθη σου εσένα εν επληγώσαν άλλους..εεεεένιγουεις.. εγώ είμαι παραπάνω της άποψης 'καλύτερα να μετανιώνεις για κάτι που έκαμες παρά για κάτι που εν έκαμες' αλλα αυτός ειμαι εγω..
- με τον εαυτό μου γιατί εσιεί φορές που αν δεν γίνει ρεζίλι εν θα ηρεμίσει
- με τον εαυτό μου που εν προσπαθεί να δίξει καλό πρόσωπο αλλά θέλει να το πέξει τζιαι τάχα κυνικός
- με τον εαυτό μου που οι μικροπρόθεσμοι στόχοι μου εν φκένουν ποττέ επειδή εν έσιει περίπτωση να βάλω την ζωή μου σε πρόγραμμα..
- με τους δήθεν που το παίζουν ήθεν τζιαι για τους φίλους που το παίζουν καρδιακούς
- με την κατάντια μου γιατί άρκεψα να γράφω μπλογκ γιατί πλέον εν εμείναν πολλοί να τα λαλώ!

ΣΑΣ ΧΑΙΡΕΤΩ!,

ο νηπενθές